30 Ocak 2008 Çarşamba

Hayat 0'dan başlar ve bir süre böyle devam eder


"Hayat 1'den başlar, gerisi otomatik olarak gelir" işte bir internet sitesine verilen BMW1 test sürüşünün pop up reklamları. Ben okuyunca 1'e ne zaman geçeceğimi düşündüm ve gerisi otomatik olarak geldi.


Babam geldi aklıma. Çocukken araba lastiklerinden kendine ayakkabı yapan, kargılardan ördüğü sepetle balık avlayan çocuk babam. İzmir'de tarlada gün doğmadan tütün toplayan ergen babam, Almanya'da fabrikada çalışan işçi babam. 1'e geçtiğinde yurda temelli dönüş yapan saçları ak, gözleri çizgi çizgi, kaybettiği eşinin derdinde olan babam. Bir zamanlar ayakkabı yapabilmek için lastiğini kullandığı arabaların en iyilerinden iki tanesine sahip babam. Bir bayram günü, arabasına binip bana son kez el sallayan babam.


3 yorum:

sema tülübaş dedi ki...

bende özledim babamı..
öyle güzel ifade etmişsin ki :) yine de çookk özlememe rağmen gülümsedim gözlerim dolu dolu..
daha
daha
bekliyoruum
yaz
yaz :))

Adsız dedi ki...

nerde oldugumu dusundum yazinla,
0'damiyim hala.? ozlediklerimi hatirlayinca dedim ki; kac adim daha.??

Unknown dedi ki...

Gerçekten Harika Bir Yazı tebrik ederim kendime soruyorumda 0 damıyım diye yanılıyorsun samet Diyorum çoktan büyümeye Başladın Ama keşke Büyümese idim :)
Annen Samsunlu idi sanırım Sen Hiç Geldınmı Oralara ?

Hurwebden de takip edıyorum aslında yazılarını biraz isyan biraz duygusal ben bunu görebildim Tanrıya Göre Acı Çekmek Ruhun Fiyakasıdır..

Saygılarımla